คุยกันก่อนอ่าน
นิยายที่ท่านถืออยู่ในมือตอนนี้ถูกแปลมาจากนิยายฉบับเก่าดั้งเดิมเรื่อง 'The Link' โดย Alan Edward Nourse, ค.ศ. 1963 ที่มีลิขสิทธิ์เป็นไปในแบบสาธารณะแล้วในปัจจุบัน แต่ถึงกระนั้น สำหรับนิยายเรื่องนี้ที่ 'ก็ ณ ก่อนนั้น' นำมาแปลและ/หรือปรับแปลงใหม่ก็จะได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย 'สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537' โดยอัตโนมัตินับจากวันที่เผยแพร่
ติดตามกันบนโซเชียลมีเดียเพื่อรับข่าวสารล่าสุด!
Instagram: @niyayzap
Facebook: @NiyayZAP
🍁 ⍣⍣⍣ ราคาบน Apple อาจจะแตกต่างกันมาก แนะนำให้คุณนักอ่านเลือกโหลดผ่านทาง web 'MEBmarket' ที่นั่นคุณจะได้ราคาที่น่ารักกว่าและสามารถอ่านนิยายผ่าน Application ได้ตามปกติเหมือนเดิมนะคะ ⍣⍣⍣ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกโหลดค่ะ 🍁
The Link : เส้นทางเชื่อมโยง
by Alan Edward Nourse
III…… .⋆｡✫˚
ที่ถนนเบื้องล่าง อากาศยามค่ำคืนเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงซุบซิปะปนกับเสียงเพลงสั้นๆ และเสียงปรบมือเป็นครั้งคราว เสียงฝีเท้าเบาลงบนทางเท้าที่ขัดเงาขณะที่ผู้คนเดินผ่านไปช้าๆ เสียงของพวกเขาบ่งบอกถึงความสับสนและไม่สบายใจ
“คอนเสิร์ตจบแล้ว!” ราฟดินเดินไปที่หน้าต่าง รู้สึกถึงความหนาวเย็นที่ไหลผ่านตัวเขาไป “เร็วเกินไป ข้าสงสัยว่าทำไม?”
เขาค้นหาใบหน้าของเดนาในกลุ่มคนที่เดินผ่านบนถนนอย่างกระตือรือร้น สัมผัสได้ถึงความไม่สอดคล้องที่แฝงอยู่ในเสียงพูดคุยอันเงียบสงบของฝูงชน ทันใดนั้น แผงบอร์ดรับเสียงในห้องก็ส่งเสียงระฆังชุดหนึ่งซึ่งเป็นสีทับทิมเข้ามาในหูของเขา และเธอก็ปรากฏตัวอยู่ในห้อง วิ่งเข้ามาโอบกอดเขาด้วยเสียงร้องอย่างมีความสุข ประทับแก้มที่อ่อนนุ่มของเธอไว้ที่คางที่แข็งแรงของเขา
“ท่านกลับมาแล้ว! โอ้ ข้าดีใจมาก ดีใจมาก!” เธอหันไปทางชายชรา “เนห์มอน เกิดอะไรขึ้น? คอนเสิร์ตเมื่อคืนนี้มันแย่มาก มีบางอย่างลอยอยู่ในอากาศ ทุกคนรู้สึกได้ ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้ผู้คนดูเหมือนจะหวาดกลัว”
ราฟดินหันหลังให้กับภรรยาของเขา
“บอกนางเถอะ” เขาพูดกับชายชรา
เดนามองพวกเขา ดวงตาสีเทาของเธอเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว
“พวกนักล่า! พวกเขาหาเราพบแล้วเหรอ?”
ราฟดินพยักหน้าโดยไม่เอ่ยอะไร
มือที่กำของเธอสั่นขณะที่เธอนั่งลง และมีน้ำตาในดวงตาของเธอ
“เราเกือบจะสำเร็จเมื่อคืนนี้ ใกล้มากจริงๆ ข้าสัมผัสได้ถึงเสียงดนตรีนั้นก่อนที่มันจะถูกขับร้อง ท่านรู้ไหม? ข้ารู้สึกถึงความกลัวที่อยู่รอบๆ ตัว แม้ว่าจะไม่มีใครพูดอะไรสักคำ มันไม่คลุมเครือหรือเลือนลาง แต่มัน..ชัดเจน! การถ่ายทอดนั้นสมบูรณ์แบบ” เธอหันไปหาชายชรา “มันใช้เวลานานมากกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้ เนห์มอน ต้องใช้แรงงานและทำงานหนักมาก และการฝึกฝนมากมายเพื่อให้ได้คอนเสิร์ตประชาคมที่สมบูรณ์แบบ เรามีเวลาอยู่ที่นี่เพียงสองร้อยปีเท่านั้น เพียงสองร้อยปี! ข้ายังเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ตอนที่เรามาที่นี่ ข้าจำอะไรไม่ได้เลยก่อนหน้านั้น ก่อนที่เราจะมาที่นี่ เราไม่เคยถูกรบกวนมาเป็นเวลาหนึ่งพันปี และก่อนหน้านั้นอีกสี่พันปี แต่สองร้อยปี—เราไม่สามารถจากไปได้ตอนนี้ ไม่ใช่เมื่อเราเดินทางมาไกลขนาดนี้”
ราฟดินพยักหน้า “นั่นแหละคือปัญหา พวกเขาเข้ามาใกล้ทุกครั้ง ครั้งนี้พวกเขาจะจับเรา หรือไม่ก็ครั้งหน้า หรือครั้งต่อไป และนั่นจะเป็นจุดจบของทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเรา เว้นแต่เราจะสู้กับพวกเขา” เขาหยุดชั่วคราว มองดูกลุ่มคนกลุ่มสุดท้ายที่แยกย้ายกันไปบนถนนเบื้องล่าง “ถ้าเรารู้อย่างแน่ชัดเท่านั้น ว่าเรากำลังหนีจากอะไร”
มีความเงียบที่น่าตกใจดังขึ้น เสียงหายใจของหญิงสาวเป็นเสียงใจหอบและดวงตาของเธอเบิกกว้างขณะที่คำพูดของเขามาบรรจบกันที่นั่น
“ราฟดิน” เธอพูดเบาๆ “ท่านเคยเห็นนักล่าไหม?”
ราฟดินจ้องมองที่เธอและรู้สึกตื่นเต้นอย่างน่าพิศวง
เสียงดนตรีดังออกมาจากแผงบอร์ดรับเสียง เป็นดนตรีที่แปลก ดนตรีแห่งผืนป่า ดิบและประหลาด แต่แฝงด้วยความหวังอย่างกะทันหัน
“ไม่” เขาพูด “ไม่ แน่นอน เจ้าก็รู้”
หญิงสาวลุกขึ้นจากเก้าอี้ “ข้าก็ไม่เคยเห็น ไม่ ไม่เคยเลย สักครั้งเดียว” เธอหันไปหาลอร์ดเนห์มอน “ท่านเคยเห็นหรือไม่?”
“ไม่เคย” เสียงของชายชราแข็งกร้าว
“เคยมีใครเห็นนักล่าบ้างไหม?”
มือของราฟดินสั่นเทา “ข้า—ข้าไม่รู้ พวกเราที่ยังมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ ไม่มีใครเลย มันนานเกินไปแล้ว นับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาตามเจอเราจริงๆ ข้าเคยอ่าน— โอ้ ข้าจำไม่ได้ แต่ข้าคิดว่าปู่ของข้าเคยเห็นพวกเขา หรือปู่ทวดของข้า ที่ไหนสักแห่งแถวๆ นั้น มันผ่านมาหลายพันปีแล้ว”
"ถึงกระนั้นเราก็ได้ฉีกกระชากรากของตัวเอง หนีความตายจากดาวเคราะห์ดวงแล้วดวงเล่า วิ่ง หนีความตาย และยังคงวิ่งต่อไป แต่สมมติว่าเราไม่จำเป็นต้องวิ่งอีกต่อไปล่ะ?”
เขาจ้องมองเธอ “พวกเขายังคงมา พวกเขายังคงตามหาเราอยู่เรื่อย เจ้าต้องการหลักฐานอะไรอีกหรือ?”
ใบหน้าของเดนาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น มีมีชีวิตชีวาด้วยพลังใหม่ ความหวังใหม่
“ราฟดิน ท่านมองไม่ออกหรือ? พวกเขาอาจจะเปลี่ยนไป พวกเขาอาจจะไม่เหมือนเดิม สิ่งต่างๆ สามารถเกิดขึ้นได้ ดูเราสิ เราเติบโตขึ้นมาอย่างไรตั้งแต่สมัยเราทำสงครามกับเหล่านักล่า ลองคิดดูสิว่าปรัชญาและวัฒนธรรมของเราเติบโตแค่ไหน! โอ้ ราฟดิน ท่านจะได้เป็นผู้ควบคุมคอนเสิร์ตในเดือนหน้า คิดว่าคอนเสิร์ตเปลี่ยนไปมากแค่ไหน! แม้แต่ท่านยายของข้าเองก็ยังจำได้เลยว่าเมื่อคอนเสิร์ตมีเพียงนักแสดงไม่กี่คนเท่านั้นที่ขึ้นแสดง และทุกคนต่างก็ได้แค่แต่นั่งฟังเฉยๆ! ดูสิ ท่านจินตนาการอะไรได้อีกไหม? ตอนนั้นพวกเขายังไม่คิดเรื่องการถ่ายทอดด้วยซ้ำ พวกเขาไม่เคยคิดฝันว่าคอนเสิร์ตจริงๆ จะเป็นอย่างไร ทำไมล่ะ? คนเหล่านั้นเมื่อก่อนนี้เพียงเพิ่งจะเริ่มเข้าใจดนตรี จนกระทั่งพวกเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของมัน แม้แต่เราก็ยังเห็นการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ แล้วทำไมพวกนักล่าจะเติบโตและเปลี่ยนแปลงไปเหมือนกับเราไม่ได้?”
เสียงของเนห์มอนดังแทรกขึ้น เกือบจะรุนแรง ขณะที่เขาเผชิญหน้ากับคู่รักที่ตื่นเต้น
“พวกนักล่าไม่มีคอนเสิร์ต” เขากล่าวอย่างเคร่งขรึม “เจ้ากำลังหลอกตัวเอง เดนา พวกเขาหัวเราะเยาะดนตรีของเรา เยาะเย้ยศิลปะของเรา และบิดเบือนมันไปเป็นการล้อเลียนที่ลามกหยาบคาย พวกเขาไม่มีแนวคิดเรื่องความสวยงามในภาษาของพวกเขา พวกนักล่าไร้ความสามารถในการเปลี่ยนแปลง”
“และท่านสามารถแน่ใจได้อย่างไร ในเมื่อไม่มีใครเห็นพวกเขามาหลายพันปีแล้ว?”
เนห์มอนสบตากับดวงตาที่แน่วแน่ มั่นคงของเธอ อ่านความแข็งแกร่งและความมุ่งมั่นที่อยู่ที่นั่น เขารู้ด้วยความสิ้นหวังว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่—ว่าเขาแก่แล้วที่เขาไม่สามารถเข้าใจ — ว่าตอนนี้จิตใจของเขาถูกผลักออกไปไกลจนอยู่นอกขอบเขตเกินกว่าที่จะเข้าถึงภูมิปัญญา
“เจ้าอย่าคิดอย่างที่เจ้ากำลังคิด” เขาพูดอย่างอ่อนแรง “เจ้าจะกลายเป็นคนตาบอด มืดมัว เจ้าคงไม่รู้ ไม่มีทางรู้เลยว่าเจ้าจะเจออะไร ถ้าเจ้าพยายามติดต่อพวกเขา เจ้าอาจจะหลงทางไปโดยสิ้นเชิง ถูกทรมาน ถูกฆ่า ถ้าพวกเขายังไม่เปลี่ยนแปลง เจ้าจะไม่มีโอกาส เจ้าจะไม่มีวันกลับมา เดนา”
“แต่เธอก็พูดถูกเหมือนกัน” ราฟดินกล่าวเบาๆ “ท่านลอร์ดคิดผิดแล้ว ฝ่าบาท เราไม่สามารถไปต่อแบบนี้ได้ ถ้าพวกเราต้องการอยู่รอด สักวันหนึ่งผู้คนของเราจะต้องติดต่อพวกเขา หาทางเชื่อมโยงที่เคยอยู่ระหว่างเรากับพวกเขา และสร้างมันขึ้นมาใหม่อย่างแข็งแกร่งอีกครั้ง พวกเราสามารถทำได้ .. ข้ากับเดนา”
“ข้าห้ามพวกเจ้า ไม่ให้พวกเจ้าไปได้”
เดนามองดูสามีของเธอและดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
“ท่านห้ามพวกเราได้” เธอพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางชายชรา “แต่ท่านไม่มีทางหยุดพวกเราได้”
** นิยายเรื่องนี้ถูกจัดทำขึ้นในแบบ eBook ที่คุณๆ สามารถโหลดอ่านกันได้ตลอด 24 ชั่วโมง กดที่นี่นะคะ **
